۰۲۱۲۸۱۱۱۶۱۵ ۰۲۱۲۲۹۳۰۱۶۱ شنبه تا پنجشنبه ( ۹ تا ۲۰:۳۰ )

واژینوز باکتریایی چیست؟ علائم، علت، تشخیص و درمان عفونت باکتریایی واژن

بررسی نمونه ترشحات واژن زیر میکروسکوپ برای تشخیص واژینوز باکتریایی

ترشح واژن همیشه نشانه عفونت نیست، اما تغییر واضح بو، رنگ یا مقدار ترشح ممکن است نیاز به بررسی داشته باشد. واژینوز باکتریایی (Bacterial Vaginosis یا BV) یکی از علت‌های شایع ترشح غیرطبیعی واژن است که معمولاً بر اثر تغییر تعادل باکتری‌های طبیعی محیط واژن ایجاد می‌شود. بوی شبیه ماهی، به‌خصوص پس از رابطه جنسی، و ترشح رقیق خاکستری یا سفید از نشانه‌های شناخته‌شده آن هستند؛ بااین‌حال، بسیاری از افراد مبتلا هیچ علامتی ندارند.

اصطلاح رایج «عفونت باکتریایی واژن» ممکن است این تصور را ایجاد کند که یک میکروب خارجی وارد واژن شده است. در واقع، در بسیاری از موارد BV حاصل برهم خوردن تعادل میکروبی واژن است؛ نه لزوماً رعایت نکردن بهداشت یا انتقال یک عامل مشخص از شریک جنسی. تشخیص درست مهم است، زیرا عفونت قارچی، تریکومونیازیس و برخی عفونت‌های منتقله جنسی می‌توانند علائم مشابهی ایجاد کنند، اما درمانشان متفاوت است.

واژینوز باکتریایی چیست و چرا ایجاد می‌شود؟

در محیط واژن سالم، گونه‌هایی از لاکتوباسیل‌ها اغلب نقش مهمی در حفظ محیط اسیدی دارند. هنگامی که ترکیب میکروب‌های این محیط تغییر می‌کند و میزان بعضی باکتری‌های بی‌هوازی افزایش می‌یابد، ممکن است واژینوز باکتریایی ایجاد شود. این وضعیت یک اختلال چندمیکروبی است و معمولاً نمی‌توان آن را به تنها یک باکتری نسبت داد.

pH واژن در BV اغلب بالا می‌رود. این تغییر همراه با رشد بعضی باکتری‌ها می‌تواند سبب ترشح و بوی مشخص شود. البته بالا بودن pH به‌تنهایی تشخیص قطعی نیست و باید کنار علائم و سایر یافته‌ها تفسیر شود.

آیا BV نشانه بهداشت ضعیف است؟

خیر. واژینوز باکتریایی معادل کثیف بودن یا شست‌وشوی ناکافی نیست. حتی شست‌وشوی داخل واژن یا استفاده مکرر از محصولات معطر ممکن است تعادل طبیعی آن را مختل کند. ناحیه داخلی واژن به شست‌وشوی داخلی با صابون، محلول ضدعفونی یا دوش واژینال نیاز ندارد.

علائم واژینوز باکتریایی در زنان

نشانه‌های شایع ممکن است شامل این موارد باشند:

  • ترشح رقیق، یکنواخت و سفید مایل به خاکستری؛
  • بوی ناخوشایند شبیه ماهی، که گاهی پس از رابطه یا در دوران قاعدگی بیشتر احساس می‌شود؛
  • ناراحتی یا سوزش خفیف در برخی افراد؛
  • نداشتن علامت مشخص، حتی با وجود تغییرات میکروبی.

خارش شدید و ترشح بسیار غلیظ و توده‌ای بیشتر به نفع بعضی تشخیص‌های دیگر، از جمله عفونت قارچی، هستند؛ ولی هیچ‌یک از این الگوها به‌تنهایی برای تشخیص قطعی کافی نیستند. ترشح سبز یا زرد، درد لگنی یا خونریزی غیرعادی نیز به بررسی علل دیگر نیاز دارد.

بوی ماهی واژن همیشه ناشی از BV است؟

خیر. هر تغییر بو به‌معنای واژینوز باکتریایی نیست و بوی واژن ممکن است با چرخه قاعدگی، تعریق یا شرایط دیگر تغییر کند. اگر بو تازه، ماندگار یا همراه ترشح غیرعادی باشد، به‌جای استفاده خودسرانه از داروی قارچ یا خوشبوکننده‌ها بهتر است علت بررسی شود.

تفاوت واژینوز باکتریایی و عفونت قارچی واژن

این دو وضعیت معمولاً درمان‌های متفاوتی دارند؛ به همین دلیل اشتباه گرفتن آن‌ها می‌تواند باعث تداوم علائم شود.

ویژگی واژینوز باکتریایی (BV) عفونت قارچی واژن
علت غالب تغییر تعادل باکتری‌های واژن رشد بیش‌ازحد گونه‌های قارچی، معمولاً کاندیدا
ترشح رایج رقیق و یکنواخت، سفید یا خاکستری گاهی غلیظ، سفید و توده‌ای
بو بوی ماهی ممکن است برجسته باشد معمولاً بوی ماهی مشخص نیست
خارش ممکن است نباشد یا خفیف باشد در بسیاری از موارد برجسته‌تر است
درمان معمول داروهای ضدباکتری متناسب با تشخیص داروهای ضدقارچ متناسب با تشخیص

این جدول برای آشنایی است، نه تشخیص خانگی. عفونت‌های هم‌زمان هم ممکن‌اند و پزشک در صورت نیاز آزمایش مناسب انتخاب می‌کند.

چه عواملی احتمال واژینوز باکتریایی را افزایش می‌دهند؟

عوامل مرتبط با افزایش احتمال BV در مطالعات شامل دوش واژینال، داشتن شریک جنسی جدید یا متعدد، استفاده نکردن از کاندوم در بعضی شرایط، و برخی تغییرات محیط واژن هستند. خونریزی قاعدگی نیز ممکن است با نوسان ترکیب میکروبی همراه باشد. این ارتباط‌ها به معنای مقصر بودن فرد یا اثبات انتقال یک میکروب مشخص از شریک نیستند.

BV در افرادی که فعالیت جنسی ندارند نیز ممکن است دیده شود، هرچند در بعضی گروه‌ها شیوع آن متفاوت است. استفاده از بعضی روش‌های پیشگیری از بارداری نیز ممکن است با تغییر خطر همراه باشد و باید بر اساس وضعیت شخصی ارزیابی شود.

آیا واژینوز باکتریایی یک بیماری مقاربتی است؟

BV به شکل سنتی در دسته عفونت‌های مقاربتی کلاسیک ناشی از یک عامل مشخص قرار نمی‌گیرد؛ اما فعالیت جنسی و تبادل میکروبی می‌توانند در ایجاد و عود آن نقش داشته باشند. وجود BV همچنین با افزایش احتمال ابتلا به برخی عفونت‌های منتقله جنسی همراه گزارش شده است.

بنابراین تشخیص BV به‌تنهایی به معنای خیانت شریک یا داشتن بیماری مقاربتی مشخص نیست. بر اساس شرح‌حال و عوامل خطر، ممکن است انجام آزمایش‌های عفونت‌های منتقله جنسی نیز توصیه شود.

تشخیص واژینوز باکتریایی چگونه انجام می‌شود؟

تشخیص با بررسی علائم، شرح‌حال و در صورت نیاز معاینه و نمونه‌گیری ترشح واژن انجام می‌شود. معیارهای آمسل (Amsel) و بررسی میکروسکوپی نمونه رنگ‌آمیزی‌شده با امتیاز نوگنت (Nugent) از روش‌های شناخته‌شده تشخیصی‌اند. آزمایش‌های مولکولی معتبر نیز در بعضی مراکز، به‌خصوص برای افراد علامت‌دار، استفاده می‌شوند.

معیارهای آمسل چیست؟

پزشک ممکن است مجموعه‌ای از یافته‌ها را بررسی کند؛ از جمله ترشح یکنواخت، pH بالاتر از حد معمول، بوی آمینی مشخص و مشاهده سلول‌های پوشیده از باکتری (Clue Cells). تشخیص بالینی به ترکیب یافته‌ها وابسته است و استفاده از یک نوار pH خانگی برای نتیجه‌گیری قطعی مناسب نیست.

آیا پاپ اسمیر برای تشخیص BV کافی است؟

خیر. تست پاپ اسمیر برای غربالگری تغییرات سلولی دهانه رحم استفاده می‌شود و روش استاندارد تشخیص واژینوز باکتریایی نیست. برای بررسی ترشح یا بو باید روش تشخیصی مناسب همان علائم انتخاب شود.

درمان واژینوز باکتریایی چیست؟

برای BV علامت‌دار، درمان دارویی معمولاً با آنتی‌بیوتیک تجویزی انجام می‌شود. در راهنمای CDC، رژیم‌های رایج شامل مترونیدازول خوراکی، ژل واژینال مترونیدازول و کرم واژینال کلیندامایسین هستند. انتخاب میان آن‌ها به بارداری، حساسیت دارویی، تداخلات، سابقه عود و شرایط فرد بستگی دارد.

برای نمونه، یکی از رژیم‌های خط اول ذکرشده در CDC مترونیدازول خوراکی ۵۰۰ میلی‌گرم، دو بار در روز به مدت هفت روز است؛ گزینه‌های واژینال نیز با مدت مصرف متفاوت وجود دارند. این اعداد اطلاعات راهنما هستند، نه نسخه شخصی. دارو و مدت درمان باید توسط پزشک یا ارائه‌دهنده واجدصلاحیت تعیین شود.

در زمان مصرف دارو چه نکاتی مهم‌اند؟

دارو باید مطابق نسخه و دستور اختصاصی آن مصرف شود. بعضی فرآورده‌های واژینال، به‌ویژه انواع روغنی کلیندامایسین، می‌توانند استحکام کاندوم یا دیافراگم لاتکس را در دوره مشخصی کاهش دهند؛ هشدار محصول باید بررسی شود. درباره مصرف الکل همراه مترونیدازول نیز شواهد علمی قدیمی با تصور رایج تفاوت دارند؛ به‌جای اتکا به توصیه‌های کلی، اطلاعات دارو و نظر پزشک یا داروساز رعایت شود.

آیا درمان خانگی یا پروبیوتیک‌ها کافی هستند؟

شست‌وشوی داخل واژن با سرکه، جوش‌شیرین، مواد ضدعفونی یا ماست روش درمانی مطمئن و توصیه‌شده نیست و ممکن است تحریک ایجاد کند. درباره بعضی پروبیوتیک‌ها پژوهش انجام شده، اما نمی‌توان آن‌ها را جایگزین استاندارد درمان ضدباکتری برای BV علامت‌دار دانست. استفاده از فرآورده‌های داخل واژن بدون تشخیص صحیح ممکن است ارزیابی را دشوارتر کند.

چرا واژینوز باکتریایی عود می‌کند؟

عود BV نسبتاً شایع است و لزوماً به معنای مصرف اشتباه دارو یا بهداشت ضعیف نیست. عواملی مانند تغییر مجدد ترکیب میکروبی، تشکیل زیست‌لایه‌های باکتریایی و شرایط جنسی یا محیطی می‌توانند نقش داشته باشند. در صورت بازگشت بو یا ترشح، لازم است تشخیص دوباره بررسی شود؛ زیرا همیشه علت عود علائم همان BV نیست.

برای موارد مکرر، پزشک ممکن است درباره رژیم‌های جایگزین، درمان طولانی‌تر یا راهکارهای پیشگیری از عود تصمیم بگیرد. تکرار مداوم دارو بدون ارزیابی می‌تواند باعث تأخیر در تشخیص عفونت‌های دیگر شود.

آیا شریک جنسی هم باید درمان شود؟

در راهنماهای قدیمی‌تر، درمان روتین شریک مرد معمولاً توصیه نمی‌شد. بااین‌حال، مطالعه تصادفی‌شده منتشرشده در سال ۲۰۲۵ کاهش عود را با درمان ترکیبی هم‌زمان شریک مرد در برخی زوج‌ها نشان داد و ACOG در اکتبر ۲۰۲۵ توصیه کرد درمان هم‌زمان شریک در بعضی افراد مبتلا به BV علامت‌دار عودکننده بررسی شود.

این یافته به معنای نسخه‌کردن خودکار دارو برای همه شرکا نیست؛ وضعیت رابطه، دفعات عود، روش درمان، عوارض و تصمیم مشترک بیمار و پزشک اهمیت دارد. برای زوج‌های هم‌جنس نیز تصمیم باید فردی باشد. هیچ‌کس نباید بدون ارزیابی و نسخه مناسب، آنتی‌بیوتیک شریک را مصرف کند.

واژینوز باکتریایی در بارداری

در دوران بارداری، تغییر ترشح می‌تواند علل مختلفی داشته باشد و تشخیص باید دقیق باشد. BV علامت‌دار با بعضی پیامدهای نامطلوب بارداری مرتبط دانسته شده است؛ به همین دلیل راهنماها درمان افراد باردار علامت‌دار را توصیه می‌کنند.

انتخاب دارو و شیوه مصرف در بارداری باید با توجه به شرایط فرد انجام شود. در مقابل، غربالگری روتین همه افراد باردار بدون علامت صرفاً برای پیشگیری از زایمان زودرس، به‌طور عمومی توصیه نمی‌شود. اگر باردار هستید و با بوی جدید، ترشح غیرعادی، درد یا علائم دیگر روبه‌رو شده‌اید، خوددرمانی نکنید.

چه زمانی باید سریع‌تر به پزشک مراجعه کرد؟

در صورت تب، درد قابل‌توجه زیر شکم یا لگن، بارداری همراه علائم جدید، خونریزی غیرطبیعی، ترشح چرکی، درد شدید هنگام ادرار یا احتمال مواجهه با عفونت منتقله جنسی، ارزیابی باید به‌موقع انجام شود. اگر علائم پس از تکمیل درمان برطرف نشدند یا مرتب برمی‌گردند نیز لازم است علت بازبینی شود.

BV به‌تنهایی معمولاً علت درد لگنی شدید یا تب بالا نیست؛ وجود چنین نشانه‌هایی ممکن است به بررسی تشخیص‌های مهم دیگر نیاز داشته باشد.

پیشگیری از عود واژینوز باکتریایی

اقدام‌های کم‌خطر شامل خودداری از دوش واژینال، محدود کردن مواد معطر تحریک‌کننده و توجه به سلامت جنسی است. در صورت عود، استفاده از کاندوم یا بررسی درمان شریک ممکن است متناسب با شرایط مطرح شود. رعایت بهداشت بیرونی ملایم کافی است و نباید برای از بین بردن بوی طبیعی، محیط داخلی واژن را دستکاری کرد.

هیچ روش پیشگیری صددرصدی وجود ندارد. اگر BV مکرر رخ می‌دهد، ثبت زمان علائم، ارتباط احتمالی با قاعدگی، داروها و عوامل دیگر می‌تواند به گفت‌وگو با پزشک کمک کند.

پرسش‌های متداول درباره واژینوز باکتریایی

آیا واژینوز باکتریایی خودبه‌خود خوب می‌شود؟

گاهی علائم تغییر می‌کنند، اما در صورت وجود علائم قابل‌توجه بهتر است تشخیص و ضرورت درمان بررسی شود، به‌ویژه در بارداری یا هنگام عود.

آیا BV با قارچ واژن فرق دارد؟

بله. علت غالب و درمان معمول آن‌ها متفاوت است. بو و ترشح رقیق در BV و خارش برجسته یا ترشح غلیظ در قارچ شایع‌ترند، اما هیچ الگویی به‌تنهایی تشخیص قطعی نیست.

آیا بعد از درمان باید دوباره آزمایش بدهم؟

اگر علائم کامل برطرف شده‌اند، معمولاً پیگیری آزمایشگاهی روتین لازم نیست؛ در صورت تداوم یا عود علائم باید دوباره ارزیابی شوید.

آیا شریک جنسی باید مترونیدازول مصرف کند؟

برای همه افراد خیر. راهنمای جدیدتر درباره درمان هم‌زمان شریک در بعضی موارد BV علامت‌دار عودکننده است و تصمیم با بررسی پزشکی گرفته می‌شود.

آیا BV باعث ناباروری می‌شود؟

وجود BV با بعضی پیامدها و عفونت‌های دیگر ارتباط آماری دارد، اما نمی‌توان از تشخیص BV به‌تنهایی نتیجه گرفت که شخص نابارور است. نگرانی درباره باروری نیازمند ارزیابی مستقل است.

جمع‌بندی

واژینوز باکتریایی به تغییر تعادل میکروب‌های واژن مربوط است و نباید آن را نشانه بهداشت ضعیف یا یک بیماری مقاربتی کلاسیک دانست. بو و ترشح غیرعادی می‌توانند نشانه باشند، اما تشخیص دقیق برای تمایز از قارچ و سایر عفونت‌ها ضروری است. درمان معمول برای موارد علامت‌دار با داروهای تجویزی انجام می‌شود و در عودهای مکرر، ارزیابی دوباره و گاهی بررسی درمان هم‌زمان شریک اهمیت پیدا می‌کند.

منابع علمی

امتیاز شما به این مطلب

مشارکت‌کنندگان ۰ —